Isidorus
Isidorus van Madrid
† 1130
Isidorus (ook Odore of Sille[127]) van Madrid, (ook 'de Boer', 'de Boerenknecht', 'de Landbouwer' of 'de Landman'), Torrelaguna bij Madrid, Spanje; † 1130.
Feest 10 & 15 mei & 25 oktober (Verenigde Staten).
Isidorus was een eenvoudige boerenknecht. Hij was getrouwd met Maria de la Cabeza († 1200; feest 8 september), even eenvoudig en vroom als hijzelf, en later eveneens heilig verklaard.
Haar hoofd wordt vereerd in het klooster van Santa Maria de Rio Jarma; vandaar dat zij daar bekend staat onder de naam ‘Maria de la Cabeza’ (= Maria 'van het Hoofd').
Zijn heiligheid sprak zo tot de verbeelding van zijn tijdgenoten dat er over hem allerlei wonderlijke verhalen de ronde deden. Zijn baas wilde er nu wel eens het zijne van weten en ging op onderzoek uit. Hij had gehoord dat Isidorus zijn werk verwaarloosde omdat hij veel te veel tijd besteedde aan zijn gebeden.
Inderdaad trof hij hem biddend in een kerkje aan. Maar tegelijkertijd zag hij tot zijn stomme verwondering dat twee engelen in zijn plaats het land aan het ploegen waren achter een span blinkend witte paarden.
Isidorus gaf soms zoveel graan te vreten aan de vogels, dat het de spotlust opwekte van zijn medeknechten. Als hij zo doorging, kwam hij straks nog met lege balen bij de molenaar aan. Maar toen puntje bij paaltje kwam, bleken de balen van Isidorus twee keer zoveel graan te bevatten als die van zijn collega's.
Eens was hij uitgenodigd op een boerenmaaltijd. Omdat hij te laat was, had men een portie voor hem apart gehouden. Maar hij had zoveel arme lieden meegebracht, dat er voor ieder nog niet één hele hap zou overschieten, als ze allemaal iets zouden krijgen. Toch stond Isidorus erop om te delen met de armen. En de overvolle schalen raakten niet leeg.
Hij ligt begraven in de San-Andreakerk te Madrid. Zijn verering nam een grote vlucht sinds koning Filips III van Spanje op Isidorus' voorspraak genas van een zeer ernstige ziekte.
Hij is patroon van de stad Madrid; ook van de boeren en tuinders. Bij grote droogte roept men zijn voorspraak in om regen.
Hij wordt afgebeeld als boer, met een hak of een spade; met een bundel vruchten of een korenschoof. Engelen ploegen achter een span witte paarden of ossen, terwijl Isidorus zich tot God heeft gewend (met een rozenkrans, gebedenboekje of alleen maar in zijn lichaamshouding).
Bron: Wikipedia en Heiligen.net
English
Isidore of Madrid
† 1130
Isidore (also known as Odore or Sille) of Madrid, also called "the Farmer", "the Farmhand", "the Ploughman", or "the Peasant", was born in Torrelaguna near Madrid, Spain; † 1130.
Feast days: May 10 & 15, and October 25 (United States).
Isidore was a simple farm laborer. He was married to Maria de la Cabeza († 1200; feast day: September 8), who was just as humble and devout as he was. She was later also canonized as a saint. Her head is venerated in the monastery of Santa Maria de Rio Jarma, which is why she is known there as "Maria de la Cabeza" ("Mary of the Head").
His holiness so captivated his contemporaries that many miraculous stories circulated about him. His employer, having heard rumors that Isidore neglected his work because he spent too much time in prayer, decided to investigate. He found Isidore praying in a small chapel. To his astonishment, he saw two angels plowing the fields in Isidore’s place, pulled by a team of gleaming white horses.
Isidore often fed so much grain to the birds that his fellow workers mocked him, saying that if he continued, he would soon arrive at the mill with empty sacks. But when the time came, Isidore’s sacks were found to contain twice as much grain as those of his colleagues.
On one occasion, he was invited to a farmer’s feast. Because he arrived late, a portion had been set aside for him. However, he brought so many poor people with him that there wouldn’t have been enough for even a single bite for each if they all shared. Yet Isidore insisted on sharing with the poor—and the overflowing dishes never ran empty.
He is buried in the Church of San Andrea in Madrid. His veneration grew significantly after King Philip III of Spain was cured of a serious illness through Isidore’s intercession.
He is the patron saint of Madrid, as well as of farmers and gardeners. During times of great drought, people invoke his intercession for rain.
He is depicted as a farmer, holding a hoe or spade, or with a bundle of fruits or a sheaf of wheat. Sometimes, angels are shown plowing behind a team of white horses or oxen, while Isidore turns to God (with a rosary, prayer book, or simply in posture).
Deutsch
Isidor von Madrid
† 1130
Isidor (auch Odore oder Sille) von Madrid, auch genannt „der Bauer“, „der Knecht“, „der Landwirt“ oder „der Landmann“, wurde in Torrelaguna bei Madrid, Spanien, geboren; † 1130.
Gedenktage: 10. und 15. Mai sowie 25. Oktober (Vereinigte Staaten).
Isidor war ein einfacher Landarbeiter. Er war verheiratet mit Maria de la Cabeza († 1200; Gedenktag: 8. September), die genauso demütig und fromm war wie er selbst und später ebenfalls heiliggesprochen wurde. Ihr Haupt wird im Kloster Santa Maria de Rio Jarma verehrt, weshalb sie dort als „Maria de la Cabeza“ („Maria vom Haupt“) bekannt ist.
Seine Heiligkeit beeindruckte seine Zeitgenossen so sehr, dass zahlreiche wundersame Geschichten über ihn im Umlauf waren. Sein Arbeitgeber, der gehört hatte, Isidor vernachlässige seine Arbeit, weil er zu viel Zeit im Gebet verbringe, wollte der Sache auf den Grund gehen. Tatsächlich fand er Isidor in einer kleinen Kapelle betend vor. Doch zu seiner großen Verwunderung sah er, wie zwei Engel an seiner Stelle das Feld pflügten, gezogen von einem Gespann strahlend weißer Pferde.
Isidor gab den Vögeln oft so viel Getreide, dass seine Mitknechte ihn verspotten: Wenn er so weitermache, werde er bald mit leeren Säcken beim Müller ankommen. Doch als es darauf ankam, enthielten Isidors Säcke doppelt so viel Getreide wie die seiner Kollegen.
Einmal war er zu einem Bauernmahl eingeladen. Weil er zu spät kam, hatte man für ihn einen Anteil beiseitegelegt. Doch er brachte so viele Arme mit, dass für jeden kaum ein Bissen übriggeblieben wäre, wenn alle etwas bekommen hätten. Dennoch bestand Isidor darauf, mit den Armen zu teilen – und die übervollen Schüsseln wurden nicht leer.
Er ist in der San-Andrés-Kirche in Madrid begraben. Seine Verehrung nahm stark zu, nachdem König Philipp III. von Spanien auf Isidors Fürsprache von einer schweren Krankheit geheilt wurde.
Er ist der Schutzpatron der Stadt Madrid sowie der Bauern und Gärtner. Bei großer Dürre ruft man seine Fürsprache an, um Regen zu erbitten.
Er wird dargestellt als Bauer, mit einer Hacke oder Schaufel, einem Bündel Früchte oder einer Garbe Weizen. Manchmal sieht man Engel, die hinter einem Gespann weißer Pferde oder Ochsen pflügen, während Isidor sich zu Gott wendet (mit einem Rosenkranz, Gebetbuch oder allein durch seine Haltung).
Français
Isidore de Madrid
† 1130
Isidore (aussi appelé Odore ou Sille) de Madrid, surnommé « le Laboureur », « le Valet de ferme », « l’Agriculteur » ou « le Paysan », est né à Torrelaguna près de Madrid, en Espagne ; † 1130.
Fêtes : 10 et 15 mai, et 25 octobre (États-Unis).
Isidore était un simple valet de ferme. Il était marié à Marie de la Cabeza († 1200 ; fête : 8 septembre), aussi humble et pieuse que lui, et canonisée par la suite. Sa tête est vénérée au monastère de Santa Maria de Rio Jarma, ce qui lui vaut le nom de « Marie de la Cabeza » (« Marie de la Tête »).
Sa sainteté impressionnait tellement ses contemporains que de nombreuses histoires miraculeuses circulaient à son sujet. Son employeur, ayant entendu dire qu’Isidore négligeait son travail parce qu’il passait trop de temps en prière, décida d’enquêter. Il le trouva effectivement en train de prier dans une petite chapelle. Mais, à sa grande stupéfaction, il vit deux anges labourer la terre à sa place, tirés par une paire de chevaux blancs étincelants.
Isidore donnait parfois tant de grain aux oiseaux que ses compagnons de travail se moquaient de lui, disant que s’il continuait ainsi, il arriverait bientôt au meunier avec des sacs vides. Pourtant, quand vint le moment de la vérité, les sacs d’Isidore contenaient deux fois plus de grain que ceux de ses collègues.
Une fois, il fut invité à un repas de fermiers. Comme il était en retard, on lui avait réservé une portion. Mais il amena tellement de pauvres avec lui qu’il n’y aurait pas eu assez pour une seule bouchée par personne s’ils avaient tout partagé. Pourtant, Isidore insista pour partager avec les pauvres – et les plats, pourtant pleins à déborder, ne se vidèrent jamais.
Il est enterré dans l’église Saint-André de Madrid. Sa dévotion connut un essor considérable après que le roi Philippe III d’Espagne fut guéri d’une maladie grave par son intercession.
Il est le saint patron de Madrid, ainsi que des agriculteurs et jardiniers. En période de grande sécheresse, on invoque son intercession pour obtenir la pluie.
Il est représenté en paysan, tenant une houe ou une bêche, ou avec un fagot de fruits ou une gerbe de blé. Parfois, on voit des anges labourer derrière une paire de chevaux ou de bœufs blancs, tandis qu’Isidore se tourne vers Dieu (avec un chapelet, un livre de prières ou simplement par sa posture).